Tennisser strekt zich uit voor de opslag op het gras van Wimbledon

Mannentennis — in beeld

Baseline

Strak wit, strak gespannen. Twee spelers, twintig meter, en een lichaam dat vier uur lang precies moet doen wat het moet doen.

Scroll

Speler strekt zich volledig uit bij de opgooi, hoog boven het gravel

De opgooi

Het enige moment in de wedstrijd dat volledig van jou is. Alles erna is reactie.

Het lichaam als instrument

Kracht die eruitziet als gemak

Een eerste opslag komt aan met ruim 200 kilometer per uur. De beweging die hem maakt duurt nog geen seconde: knieën laden, heupen draaien, de romp klapt open, en de arm volgt als laatste — het zwaarste werk gebeurt onderin, waar je het niet ziet.

Dat is waarom tennis zo goed fotografeert. Elke slag zet het hele lichaam in één lijn, en de camera vangt precies de fractie waarin die lijn klopt.

Speler volledig van de grond in de opslagbeweging, arm gestrekt naar de bal

Los van de grond

Beide voeten in de lucht, de romp als een boog. Een seconde later staat hij alweer klaar voor de return.

Speler strekt zich ver uit voor een forehand langs de zijlijn
De uiterste strek
Speler in balans na een slag op hardcourt
Balans — US Open
Speler balt de vuist na een gewonnen punt
Het gebaar na het punt
Close-up van een tennisser die uithaalt
Concentratie
Tennisser met ballen in de hand voor de opslag
Twee ballen, één keuze

De overhand is geleend. Nooit bezit.

Elke set begint weer bij nul

Speler in oranje shirt slaat een forehand op gravel

Nadal

  • Motor — schouders, romp, geduld
  • Handtekening — topspin tot boven je schouder
  • Wint met — de bal die altijd terugkomt
Jonge speler in groen shirt in de doorzwaai

Alcaraz

  • Motor — benen, timing, lef
  • Handtekening — de dropshot uit het niets
  • Wint met — de bal die je niet verwachtte
Speler slaat een backhand met beide handen aan het racket

Vier uur volhouden

Geen klok, geen wissels, geen team. Je maakt af wat je begint.